Uregulowanie zobowiązania wobec wierzyciela bywa dużym wyzwaniem finansowym dla dłużników, jednak z chwilą wszczęcia egzekucji koszty, które będą musieli ponieść mogą znacznie wzrosnąć. W związku z prowadzonym postępowaniem pobierana jest opłata egzekucyjna, która najczęściej stanowi procent od kwoty odzyskiwanej przez komornika. Nie wszystkie jednak wydatki związane z postępowaniem są automatycznie przenoszone na dłużnika. Ich rozliczenie może zależeć od okoliczności sprawy i decyzji sądu. Wysokość opłat uzależniona jest również od tego, czy zobowiązanie zostało uregulowane dobrowolnie, czy też konieczne było przeprowadzenie pełnej procedury egzekucyjnej. Z tego względu osoby uczestniczące w postępowaniu powinny mieć świadomość, że końcowy koszt może być wyższy niż samo zadłużenie.

Czym są koszty komornicze?

Wszczęcie i prowadzenie postępowania egzekucyjnego wiąże się z obowiązkiem poniesienia określonych kosztów. W zależności od przebiegu sprawy, tymczasowy ciężar finansowy spoczywa na wierzycielu składającym wniosek, jednak w przypadku skutecznej egzekucji koszty przenoszone są na dłużnika.

Do kosztów tych zalicza się zarówno opłatę egzekucyjną, która stanowi wynagrodzenie komornika za podejmowane czynności, jak i inne wydatki konieczne do realizacji postępowania. Wśród nich znajdują się np. koszty przesyłek listowych, ogłoszeń czy dojazdu, które nie są bezpośrednim dochodem komornika, ale stanowią zwrot poniesionych przez niego nakładów. Wysokość takich wydatków ustalana jest w jednolity sposób dla całego kraju, na podstawie obowiązujących przepisów i stawek określonych urzędowo.

W postępowaniu egzekucyjnym jednym z głównych kosztów jest opłata związana z prowadzeniem czynności przez komornika. W sprawach dotyczących należności pieniężnych jej wysokość określana jest jako procent od kwoty odzyskanej na rzecz wierzyciela. Najczęściej stosuje się stawkę procentową, która wynosi 10% od przekazanej sumy.

W przypadku odzyskania należności, część środków zostaje zatrzymana przez komornika jako należność wynikająca z przepisów. Dla przykładu, gdy odzyskana suma to 2200 zł, do wierzyciela trafia 2000 zł, a pozostała część stanowi opłatę z tytułu przeprowadzonych działań. Zasady przewidują także określone limity – pobrana opłata nie może być niższa niż 200 zł ani przekraczać 50 tysięcy złotych w ramach jednej sprawy.

Kto pokrywa koszty egzekucji komorniczej?

W postępowaniu egzekucyjnym jednym z głównych kosztów jest opłata związana z prowadzeniem czynności przez komornika. W sprawach dotyczących należności pieniężnych jej wysokość określana jest jako procent od kwoty odzyskanej na rzecz wierzyciela. Najczęściej stosuje się stawkę procentową, która wynosi 10% od przekazanej sumy.

W przypadku odzyskania należności, część środków zostaje zatrzymana przez komornika jako należność wynikająca z przepisów. Przykładowo, gdy odzyskana suma to 2200 zł, do wierzyciela trafia 2000 zł, a pozostała część stanowi opłatę z tytułu przeprowadzonych działań. Zasady przewidują także określone limity – pobrana opłata nie może być niższa niż 200 zł ani przekraczać 50 tysięcy złotych w ramach jednej sprawy.

Spłata wierzyciela a koszty komornicze

Spłata zobowiązania po rozpoczęciu postępowania egzekucyjnego wiąże się z obowiązkiem uiszczenia opłaty, niezależnie od tego, czy środki zostały przekazane komornikowi, czy bezpośrednio wierzycielowi. Przepisy regulujące zasady ponoszenia kosztów egzekucji przewidują taką sytuację i nie uzależniają pobrania opłaty od sposobu dokonania płatności. W przypadku uregulowania należności po wszczęciu postępowania, komornik jest zobowiązany do naliczenia opłaty przewidzianej ustawowo.

Czy komornik zawsze działa skutecznie?

W sytuacji, gdy w toku egzekucji nie udaje się ustalić majątku umożliwiającego skuteczne odzyskanie należności, postępowanie może zostać zakończone z uwagi na jego bezskuteczność. Brak dochodów ponad ustawowe minimum, brak majątku ruchomego lub nieruchomego, a także unikanie spłaty zobowiązania mogą prowadzić do takiego rozstrzygnięcia. Jednak zakończenie postępowania przez komornika nie powoduje wygaśnięcia samego zobowiązania.

Zaległość nadal istnieje, a jej wysokość może wzrastać z uwagi na naliczane odsetki. Wierzyciel w dowolnym momencie może ponownie skierować sprawę do egzekucji, wybierając innego komornika. Ponadto przysługuje mu prawo do odzyskania kosztów poniesionych w związku z wcześniejszym postępowaniem, nawet jeśli zakończyło się ono bez skutku. Warto mieć na uwadze to, że złożenie wniosku egzekucyjnego przerywa bieg przedawnienia, a po umorzeniu postępowania termin ten zaczyna biec od początku. Oczekiwanie na przedawnienie może zatem okazać się nieskuteczne.

Jakie wynagrodzenie otrzymuje komornik?

Komornik nie otrzymuje wynagrodzenia bezpośrednio z budżetu państwa. Część środków uzyskanych w toku prowadzonych spraw musi zostać przekazana do Skarbu Państwa, a pozostałe przeznaczane są na utrzymanie kancelarii. Z tych środków pokrywane są bieżące wydatki związane z prowadzeniem działalności, takie jak czynsz za lokal, pensje pracowników, opłaty za media, składki ubezpieczeniowe, koszty eksploatacyjne, oprogramowanie, wyposażenie biurowe oraz należności na rzecz samorządu komorniczego.

Choć komornik działa przy sądzie rejonowym jako funkcjonariusz publiczny, jego działalność odbywa się w warunkach, które wymagają samodzielnego zarządzania kancelarią i ponoszenia pełnej odpowiedzialności finansowej za jej funkcjonowanie. Nie przysługuje mu przy tym status przedsiębiorcy, jednak jego sytuacja wiąże się z ryzykiem prowadzenia działalności o charakterze samofinansującym.