Wniosek o przeprowadzenie eksmisji wzór
Eksmisja polega na wydaniu nieruchomości, opróżnieniu pomieszczeń, w tym lokalu mieszkalnego lub innego miejsca służącego do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych dłużnika, zgodnie z treścią tytułu wykonawczego. Jest to forma egzekucji dotycząca świadczeń niepieniężnych. Aby rozpocząć proces eksmisji, wierzyciel musi złożyć wniosek do komornika, dołączając tytuł wykonawczy. Działania komornika przebiegają zgodnie z przepisami art. 1046 Kodeksu postępowania cywilnego. Procedura eksmisyjna obejmuje dwa etapy. Pierwszym z nich jest wezwanie dłużnika do dobrowolnego wykonania obowiązku w terminie wyznaczonym przez komornika. Jeśli dłużnik nie zastosuje się do wezwania, następuje drugi etap, w którym komornik podejmuje niezbędne czynności mające na celu wprowadzenie wierzyciela w posiadanie nieruchomości.
Wniosek do komornika sądowego o wszczęcie eksmisji
W przypadku egzekucji obowiązku opróżnienia lokalu mieszkalnego, gdy tytuł wykonawczy nie przyznaje dłużnikowi prawa do najmu socjalnego lub lokalu zamiennego, komornik przeprowadza dłużnika do innego lokalu, do którego posiada on tytuł prawny i w którym może zamieszkać. Jeśli dłużnik nie dysponuje takim lokalem, komornik wstrzymuje się z działaniami do momentu, gdy gmina, na wniosek komornika, wskaże tymczasowe pomieszczenie dla dłużnika. Czynności eksmisyjne nie zostaną jednak wstrzymane, jeśli wierzyciel, dłużnik lub osoba trzecia wskaże pomieszczenie spełniające kryteria tymczasowego schronienia.
Prawo do tymczasowego pomieszczenia nie przysługuje w sytuacjach, gdy nakaz opróżnienia został wydany z powodu przemocy w rodzinie, rażącego naruszania porządku domowego, czy innych uciążliwych zachowań. Dotyczy to także przypadków zajęcia lokalu bez tytułu prawnego, umowy najmu okazjonalnego, najmu instytucjonalnego lub najmu instytucjonalnego z dojściem do własności. Jeżeli dłużnik nie kwalifikuje się do tymczasowego pomieszczenia, komornik kieruje go do noclegowni, schroniska lub innej placówki zapewniającej miejsca noclegowe, wskazanej przez gminę właściwą dla lokalizacji opróżnianego lokalu.
Wszczęcie eksmisji na wniosek wierzyciela
Eksmisja, która obejmuje opróżnienie lokalu mieszkalnego lub innego pomieszczenia, może być prowadzona nie tylko wobec osoby wskazanej w tytule wykonawczym, ale także wobec jej domowników, krewnych i innych osób, które korzystają z lokalu na podstawie jej uprawnień, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego.
Realizacja wyroków sądowych dotyczących opróżnienia lokalu jest ograniczona czasowo. W okresie od 1 listopada do 31 marca następnego roku eksmisje nie są wykonywane, jeśli osobie eksmitowanej nie zapewniono innego miejsca zamieszkania. Wyjątek stanowią sytuacje związane z przemocą w rodzinie, rażącym lub uporczywym naruszaniem porządku domowego, uciążliwym zachowaniem wobec sąsiadów lub zajęciem lokalu bez posiadania tytułu prawnego. W takich przypadkach eksmisja może zostać przeprowadzona niezależnie od pory roku.