Aby rozpocząć postępowanie egzekucyjne, należy złożyć do komornika wniosek wraz z odpowiednimi załącznikami. Dokument musi mieć formę pisemną i zawierać szczegółowe informacje dotyczące wierzyciela, czyli imię, nazwisko lub nazwę firmy oraz adres, a także dane dłużnika, w tym numer PESEL, numer dowodu osobistego czy imiona rodziców, a w przypadku firm – numer NIP.

W treści wniosku należy wskazać podstawę wniosku o egzekucję, przedstawiając posiadany tytuł wykonawczy wraz z informacją, kto i kiedy go wydał. Powinno się również precyzyjnie określić, jakiego świadczenia oczekuje wierzyciel, czy jest to zapłata określonej kwoty, wykonanie czynności, takich jak opuszczenie lokalu w przypadku eksmisji, czy wydanie przedmiotu, za który nie została uregulowana należność.

Wierzyciel ma możliwość uwzględnienia we wniosku żądania wyegzekwowania zwrotu opłat sądowych i odsetek, o ile zostały one ujęte w tytule wykonawczym. Należy także określić, czy egzekucja ma dotyczyć całości, czy tylko części roszczenia. Nie jest wymagane wskazanie sposobu egzekucji, jednak wierzyciel może to zrobić, proponując na przykład egzekucję z ruchomości, rachunków bankowych, wynagrodzeń, świadczeń emerytalno-rentowych lub nieruchomości. W przypadku braku takich wskazań komornik sam wybiera najskuteczniejszy sposób realizacji roszczenia.

Do wniosku należy dołączyć oryginał tytułu wykonawczego oraz złożyć własnoręczny podpis. Jeśli wierzyciel decyduje się na wybór komornika spoza właściwego rewiru, powinien załączyć stosowne oświadczenie, zgodnie z przepisami kodeksu postępowania cywilnego.